به یاری چشمان تو گشته ام خیابانهای این شهررا به هوای هوا خواهی تو! به حمایت آسمان چشمهایت ، به تبرک بوسه های نا پدیدت..
نورسیده ی چشمان تو گلهای سرخی است میان بی کران نگاهت که امشب هوای باران داردو خون می چکد از ابرهایش..
به تو از تو گفتن من به هوای یک حوا بود که میانه ی نگاهت همه از لطف خدا بود...
دیگر در دست من نه آن گلهای سرخ چشمانت مانده نه هوای آن حوا..نه حتی آقتاب آسمان چشمانمت!
آفتابی می شود آسمان سه شنبه شب از دریچه ای محدود و دود و خروش سیلاب رود چشمان تو
آفتاب این دریچه دنیای مرا به تماشا می نشیندو می ستاند همه ی اندوه را میبرد من را به کمی آن سوتر از ساحل آرامشم.. می ستاند.. می دانم..

..چو آبی خوردم از کوزه، خیال تو در او دیدم
   وگر یک دم زدم بی‌تو، پشیمانم به جان تو *

__

* شعر از مولانا

نویسنده محمدرضاااااااااااااااااااااااااااااااااا در جمعه 1391/02/22 |